Mama’s opvoeding

Ok, ze heeft er even over gedaan, maar op 8 weken heeft mijn mama toch al veel geleerd:

– neen, ik slaap niet overdag, overdag wil ik geëntertaind worden

– neen, het is niet omdat ik nog maar 2 uur geleden gegeten heb, dat ik al niet opnieuw honger kan hebben (hallo… is mijn achternaam Dens of wat)

– neen, ik wil niet altijd op mijn rug slapen, soms ook op mijn buik (en neen, je kan niet op voorhand weten welk van de 2 het is)

– neen, ik wil geen mutsje op, ook niet als het koud is en zeker niet omdat het schattig zou zijn

– neen, ik kan niet even 5 minuutjes wachten op eten of aandacht, … NU NU NU is hier het kernwoord

– neen, ik doe niet mee aan voedingsschema’s… ik eet als ik honger heb

– neen, die boekjes van kind en gezin waarin staat dat ik nog maar om de 4-5 uur eten nodig heb kloppen niet, om de 3 uur wil ik toch wel een slokje (ja, ook ’s nachts)

en ja het klopt dat je baby’tjes tot 6 maanden niet kan verwennen!

een stralende glimlach… Marjolein

Verliefd zijn op je dochter

Het klinkt zo fout… en toch is het het mooiste gevoel wat er bestaat.

Een goede vriend van me verwoordde het onlangs zo:

Die liefde voor je kind, die is onvoorwaardelijk. Da’s niet zoals de liefde voor je vrouw. Uiteraard houd je van je vrouw, maar het is niet dezelfde soort liefde. Die liefde voor je vrouw is niet onvoorwaardelijk, ze is aan voorwaarden gebonden, voorwaarden die jullie allebei kennen en die belangrijk zijn in jullie relatie. Mocht 1 van jullie die voorwaarden erg gaan schenden, dan bestaat de kans dat je uit elkaar gaat.

Die voorwaarden bestaan niet in de liefde voor je kind. Wat hij of zij ooit zouden doen, het is je kind en je bent er voor je kind. Niets wat ze ooit zouden doen kan die band verbreken, niets wat ze ooit kunnen doen kan erg genoeg zijn om niet meer van je kind te houden.

Die woorden had ik daarvoor natuurlijk nog gehoord, uit de mond van onbekenden op televisie en uit dagbladen… maar nu ik zelf een dochter heb, en uit de mond van iemand om wie ik geef en van wie ik weet dat hij zijn dochter liever ziet dan eender wie of wat ter wereld, dat was de eerste keer dat ik de impact ervan besefte.  De eerste keer dat ik zelf kon ervaren wat het betekent voor mensen wanneer ze zoiets zeggen, oprecht gemeend en recht uit het hart.

Lang heb ik geloofd dat er geen liefde bestaat die échter is dan de liefde tussen een hond en zijn baasje.  Ik ben me ervan bewust dat dit vreemd kan overkomen… een hond ga je immers toch niet vergelijken met je kind?  Maar pas nu kan ik zelf ook echt beamen dat de band toch nog anders is.

Een hond is een prachtig dier van wie je onvoorwaardelijke trouwe liefde krijgt als je hem goed behandelt.  Een hond houdt van je omdat je zijn baasje bent, voor hem zorgt.  Een hond weet wanneer je gelukkig bent en voelt het als het leven je even tegen zit, en op een of andere manier slaagt zo’n dier er dan ook in je te troosten.  Prachtig!  Ik kan het niet anders noemen…

En toch komt die band nog niet in de buurt van wat je voelt voor je eigen kind.  Al kan het nog niet spreken… met een lach, een blik, een gebaar of een reflex laat het je weten dat het weet dat jij haar vader bent en dat ze zich vertrouwd en veilig bij je voelt.  En wat dat met je doet is onbeschrijflijk.  De emotie die je dan voelt… dat is echt iets wat je pas kan beseffen op het moment dat je zelf kinderen krijgt.

Daarom m’n lieve Marjolein, wil ik je bedanken voor hoe gelukkig je me maakt!
Ik voel me de koning te rijk dat ik je papa mag zijn, en getrouwd mag zijn met je prachtige mama!

Ik beloof jullie beiden vandaag dat ik er altijd voor jullie zal zijn, altijd!
Dat je me later op m’n woorden moge pakken.

Dikke kus,
Papa x

Is het waar…

… dat jonge mama’s last hebben van haaruitval?

zeer zeker.

voor al diegene die denken dat hormonen hier voor iets tussen zitten, heb ik 1 baby te leen zo rond etenstijd

(en waarom heeft de natuur baby’s zoveel kracht in hun armpjes/handjes gegeven?)

… voor alle toekomstige papa’s die dit met leedvermaak lezen… sorry heren: jullie borsthaar uitrekken schijnt net zo tof te zijn

de mama

Nieuwe olympische discipline voor baby’s

Darmpjes ledigen over grote afstand.

Je hebt hiervoor nodig: 1 mama die op het juiste moment je pamper wil verschonen en een meter of 2 ruimte achter je zodat je duidelijk kan zien hoe ver je geraakt…

Foto’s op aanvraag (niet voor gevoelige kijkers)

Met dank aan papa voor het kuisen van de badkamer 🙂

Mama

recht van de sterkste???

Wie heeft dat nu weer bedacht? Waarschijnlijk iemand zonder kinderen…

Beeld je even in: je bent 52 cm en weegt nog geen 4kg… toch slaag je erin om 2 aanzienlijk grotere en zwaardere wezens perfect naar je hand te zetten en dit niet door subtiel te manipuleren of argumenteren, nee hoor: je hoeft alleen maar een beetje luidkeels voor te krijsen en je wordt vertroeteld, gevoed en geëntertaind…

Kan er iemand mij eens uitleggen wanneer ik deze toch wel zeer waardevolle eigenschap kwijtgespeeld ben?

Mama

Weetjes…

Produceert een krijsende baby 110 dB? Ja hoor, zonder enig probleem

Produceert een baby 3-5 vuile pampers (yep, die met een geurtje)? Nope, …veel meer

Helpt een sigaret en Dafalgan om 4 uur babygekrijs vol te houden? Dat zal je aan papa moeten vragen

Een reeds veel wijzere mama

Gezellig thuis

Dag lieve schat,

Wat heb jij het leven van mama en papa overhoop gegooid zeg…
Deze ochtend toen we uit bed kwamen dachten we even een aantal zaakjes te regelen – je moet namelijk ingeschreven worden bij de ziekteverzekering, bij de gemeente, het kindergeld moet voor jou aangevraagd worden, je moet voldoende kleertjes, eten en verzorgingsproducten hebben, en ga zo maar door – we dachten dus op zijn minst al even de ziekenkas en eten en kleren te regelen en daarna nog even de stad in te trekken samen, maar dat was buiten jou gerekend.

Laat ons beginnen bij het ziekenfonds, daar moesten we eerst naartoe. Jouw ziekenfonds heeft haar kantoor op het Zuid, vreselijk gelegen voor papa die zijn auto niet kwijt geraakte, maar daar kan jij natuurlijk niet aan doen ;-). Dus moest papa zich maar even half op het voetpad parkeren terwijl mama alles voor je in orde aan het brengen was. Maar daar kwamen direct de smurfen aan… Ken je de smurfen schat? Die zal je later nog wel leren kennen… en als je hen leert kennen maak je ook kennis met Gargamel. Die zegt altijd “smurfen… ik haat smurfen!”. Dat doet papa ook, papa haat de blauwe smurfen die altijd klaar staan om “de natie te verdedigen”, haha 😉

Enfin, terwijl we de ziekenkas aan het regelen waren had jij een pakje achtergelaten in je broekje, dus moesten mama en papa eerst even over huis om je te verversen voor we naar de Carrefour konden om kleertjes en eten te gaan kopen. Eens we je ververst hadden was het terug tijd voor jou om te eten, dus dat was weer een uurtje wachten voor we verder konden. Dan konden we inkopen gaan doen, en tegen dat we terug thuis waren kregen we bezoek voor jou.
Terwijl jij alle aandacht kreeg was papa volop bezig met lekker te koken voor je mama, en toen we uiteindelijk aan tafel zaten was het toch weer 21u voorbij.
Tijdsbesteding plannen is toch wel weer even wennen sinds jij er bent 😉

Maar wat maak je het toch gezellig bij ons lieve schat!
Alle bloemetjes bij het venster, jouw cadeautjes voor je bezoekers, alle leuke kaartjes, en vooral je zalige aanwezigheid die je mama en papa zo gelukkig maakt! Wat genieten we er toch van om je zo heerlijk te zien slapen, om je kirretjes te horen als je wakker wordt en nog een beetje komt uitsuffen op onze borst, alle liefde die je ons geeft…

Eindelijk thuis

We houden van je met heel ons hart schattebol! Mama en ik hebben vol ongeduld naar je komst uitgekeken, en nu je bij ons bent is het alsof we de hemel op aarde beleven met jou in onze armen. De liefde die je ons geeft is niet te beschrijven, en we hopen dat je diezelfde liefde van ons terug voelt.

Welkom thuis mijn lieve schat, bedankt dat je ons gezinnetje zo compleet maakt!

Hele dikke kus,
papa x

Welkom thuis schattebol

Eindelijk thuis…

We hebben er lang naar uitgekeken. Je zal schitteren in alle schattige roze spulletjes die we voor jou hebben gekocht (en gekregen) en hopelijk erf je dan ook mama’s spirit: ‘think pink’. De kromme pinken heb je alvast wel geërfd (tot mijn grote trots). En papa’s enorme eetlust… Heeft iedereen die dikke kaakjes gezien?

Alvast heel veel dikke kusjes

Je Mama

Een dagje langer in het ziekenhuis

Hallo allemaal,

De dokter is net bij me geweest en ze heeft gezegd dat ik nog een dagje langer in het ziekenhuis zal moeten blijven.
Ik heb de atletische  aanleg van m’n mama geërfd en ben een beetje afgevallen, en daarom willen ze me nog niet laten gaan.
Als ik tegen morgen wat ben bijgekomen mag ik naar huis, joepie! 🙂

Dat betekent dus dat je me vandaag nog steeds kan komen bezoeken in het Middelares als je wil, je bent van harte welkom tot 19u30.

Kus, Marjolein x