recht van de sterkste???

Wie heeft dat nu weer bedacht? Waarschijnlijk iemand zonder kinderen…

Beeld je even in: je bent 52 cm en weegt nog geen 4kg… toch slaag je erin om 2 aanzienlijk grotere en zwaardere wezens perfect naar je hand te zetten en dit niet door subtiel te manipuleren of argumenteren, nee hoor: je hoeft alleen maar een beetje luidkeels voor te krijsen en je wordt vertroeteld, gevoed en geëntertaind…

Kan er iemand mij eens uitleggen wanneer ik deze toch wel zeer waardevolle eigenschap kwijtgespeeld ben?

Mama

Weetjes…

Produceert een krijsende baby 110 dB? Ja hoor, zonder enig probleem

Produceert een baby 3-5 vuile pampers (yep, die met een geurtje)? Nope, …veel meer

Helpt een sigaret en Dafalgan om 4 uur babygekrijs vol te houden? Dat zal je aan papa moeten vragen

Een reeds veel wijzere mama

Gezellig thuis

Dag lieve schat,

Wat heb jij het leven van mama en papa overhoop gegooid zeg…
Deze ochtend toen we uit bed kwamen dachten we even een aantal zaakjes te regelen – je moet namelijk ingeschreven worden bij de ziekteverzekering, bij de gemeente, het kindergeld moet voor jou aangevraagd worden, je moet voldoende kleertjes, eten en verzorgingsproducten hebben, en ga zo maar door – we dachten dus op zijn minst al even de ziekenkas en eten en kleren te regelen en daarna nog even de stad in te trekken samen, maar dat was buiten jou gerekend.

Laat ons beginnen bij het ziekenfonds, daar moesten we eerst naartoe. Jouw ziekenfonds heeft haar kantoor op het Zuid, vreselijk gelegen voor papa die zijn auto niet kwijt geraakte, maar daar kan jij natuurlijk niet aan doen ;-). Dus moest papa zich maar even half op het voetpad parkeren terwijl mama alles voor je in orde aan het brengen was. Maar daar kwamen direct de smurfen aan… Ken je de smurfen schat? Die zal je later nog wel leren kennen… en als je hen leert kennen maak je ook kennis met Gargamel. Die zegt altijd “smurfen… ik haat smurfen!”. Dat doet papa ook, papa haat de blauwe smurfen die altijd klaar staan om “de natie te verdedigen”, haha 😉

Enfin, terwijl we de ziekenkas aan het regelen waren had jij een pakje achtergelaten in je broekje, dus moesten mama en papa eerst even over huis om je te verversen voor we naar de Carrefour konden om kleertjes en eten te gaan kopen. Eens we je ververst hadden was het terug tijd voor jou om te eten, dus dat was weer een uurtje wachten voor we verder konden. Dan konden we inkopen gaan doen, en tegen dat we terug thuis waren kregen we bezoek voor jou.
Terwijl jij alle aandacht kreeg was papa volop bezig met lekker te koken voor je mama, en toen we uiteindelijk aan tafel zaten was het toch weer 21u voorbij.
Tijdsbesteding plannen is toch wel weer even wennen sinds jij er bent 😉

Maar wat maak je het toch gezellig bij ons lieve schat!
Alle bloemetjes bij het venster, jouw cadeautjes voor je bezoekers, alle leuke kaartjes, en vooral je zalige aanwezigheid die je mama en papa zo gelukkig maakt! Wat genieten we er toch van om je zo heerlijk te zien slapen, om je kirretjes te horen als je wakker wordt en nog een beetje komt uitsuffen op onze borst, alle liefde die je ons geeft…

Eindelijk thuis

We houden van je met heel ons hart schattebol! Mama en ik hebben vol ongeduld naar je komst uitgekeken, en nu je bij ons bent is het alsof we de hemel op aarde beleven met jou in onze armen. De liefde die je ons geeft is niet te beschrijven, en we hopen dat je diezelfde liefde van ons terug voelt.

Welkom thuis mijn lieve schat, bedankt dat je ons gezinnetje zo compleet maakt!

Hele dikke kus,
papa x

Welkom thuis schattebol

Eindelijk thuis…

We hebben er lang naar uitgekeken. Je zal schitteren in alle schattige roze spulletjes die we voor jou hebben gekocht (en gekregen) en hopelijk erf je dan ook mama’s spirit: ‘think pink’. De kromme pinken heb je alvast wel geërfd (tot mijn grote trots). En papa’s enorme eetlust… Heeft iedereen die dikke kaakjes gezien?

Alvast heel veel dikke kusjes

Je Mama

Een dagje langer in het ziekenhuis

Hallo allemaal,

De dokter is net bij me geweest en ze heeft gezegd dat ik nog een dagje langer in het ziekenhuis zal moeten blijven.
Ik heb de atletische  aanleg van m’n mama geërfd en ben een beetje afgevallen, en daarom willen ze me nog niet laten gaan.
Als ik tegen morgen wat ben bijgekomen mag ik naar huis, joepie! 🙂

Dat betekent dus dat je me vandaag nog steeds kan komen bezoeken in het Middelares als je wil, je bent van harte welkom tot 19u30.

Kus, Marjolein x

Hallo iedereen!

Hallo allemaal!

Dit ben ik!

Mag ik me even voorstellen?
Ik ben Marjolein, 52cm groot en 3,730kg licht.
Op 11 maart om 7u25 ben ik mijn mama en papa komen verrassen in het Middelares ziekenhuis in Deurne, je had moeten zien hoe gelukkig ze waren!

Ondertussen lig ik gezellig bij hen in kamer 481.
’t Is daar lekker warm en ik krijg zoveel aandacht en cadeautjes dat ik denk dat ik daar nog wel een dagje blijf 🙂
Als jullie mij willen komen bezoeken zal je dus snel moeten zijn, morgenmiddag ga ik met mama en papa mee naar huis.
Daar mag je natuurlijk ook altijd even langskomen om mij te bewonderen en te vertroetelen, maar bel me dan eerst even om zeker te zijn dat ik wel thuis ben.

Mijn huisje staat in de Thonetlaan 110/6B, 2050 Antwerpen.
Je kan me bellen op het nummer 0474/642.677 of op 0484/41.73.13.

Tot binnenkort misschien?

Kus, Marjolein x